Henk van Dijl, Amsterdam, 1925

Tijdens mijn opleiding tot tekenleraar aan de Normaalschool te Amsterdam heb ik vakkundig en traditioneel les gehad in tekenen en schilderen. Ik heb daar geleerd uit mijn ogen te kijken.

In de eerste helft van mijn loopbaan gaf ik les aan middelbare scholen, één jaar als “exchange teacher” in Los Angeles en ook enige jaren aan voornoemde Normaalschool.

Daarna volgden vele jaren aan de HTS voor de Bouwkunde te Utrecht waar ik les gaf in schetsen, documenteren en perspectief: m.a.w. het natuurgetrouw en controleerbaar weergeven van de bestaande werkelijkheid.

Dit alles heb ik omstreeks 1990 los gelaten onder het motto:” Ik ga voor mezelf beginnen”. Eerlijk bezig zijn met picturale middelen. Kleuren, vormen, lijnen, contrasten, ritme, corrigeren, weghalen, toevoegen. Geen herkenbare en gekende voorstellingen maar autonome werkstukken.

De titels die ik mijn werken in ‘t begin gaf, dienden uitsluitend ter onderscheiding. Maar omdat een titel toch altijd suggestief is, een verklarende werking heeft, ter geruststelling van de kijker, ben ik overgestapt op de allesomvattende benaming Vandylism.

Graag zou ik beweren, dat mijn werken geheel van binnen-uit tot stand komen. Eén invloed van buiten-af laat zich echter niet ontkennen: het dagelijkse contact met het landschap en het prachtige licht van Noord-Holland.